MiastoStoleczne.pl

Jakie są rodzaje niedosłuchu?

0

Niedosłuch jest rodzajem upośledzenia słuchu. Do jego objawów należą zakłócenia w odbieraniu dźwięków. Wynika to z różnych przyczyn. Zdarza się, że już w początkowej fazie problemów zdrowotnych, których kulminacją jest niedosłuch, chory skarży się na szumy uszne, złudzenie zatkanego ucha, bóle uszu, a nawet zawroty głowy i omdlenia. Niedosłuch, jeśli nie zostanie zdiagnozowany i objęty leczeniem, może prowadzić do całkowitej głuchoty, dlatego nie można lekceważyć nawet najmniejszego ubytku słuchu i skonsultować każdy, trwający powyżej tygodnia problem ze słyszeniem. Zdarza się i tak, że objaw w postaci niedosłuchu może mieć głębsze, bardzo poważne przyczyny i być tak zwanym symptomem przepowiadającym udar lub zawał mózgu, choroby układu krążenia i inne problemy zdrowotne, niekiedy obciążone nawet ryzykiem trwałej utraty zdrowia lub zgonu. Niedosłuchu nie wolno zatem lekceważyć.

Rodzaje niedosłuchu – ich określenie to początek diagnostyki i leczenia  

Podstawowa diagnostyka audiologiczna i laryngologiczna określa rodzaje niedosłuchu jako niedosłuch przewodzeniowy, odbiorczy lub mieszany. Rodzaj niedosłuchu związany jest z dalszym jego leczeniem, dlatego warto się cierpliwie poddać wszystkim badaniom audiologicznym.

Niedosłuch przewodzeniowy

Dotyczy tej części ucha, która – jak wskazuje jego nazwa – odpowiada za poprawne przewodzenie dźwięku. Osoby cierpiące na niedosłuch przewodzeniowy źle słyszą niskie tony. Charakterystyczne dla tego rodzaju niedosłuchu jest stosunkowo dobre słyszenie głosów kobiecych i bardzo złe słyszenie głosów męskich, niskich. Niedosłuch przewodzeniowy umożliwia ponadto poprawne słyszenie w hałasie, co często wpływa negatywnie na podjęcie diagnostyki i leczenia przez chorych, przekonanych, że skoro słyszą dobrze w hałasie, ich słuch działa poprawnie. W niedosłuchu przewodzeniowym nie obserwuje się również szumów usznych i bólów oraz zawrotów głowy. Występują one jedynie incydentalnie, początkowo zaburzając obraz choroby.

Niedosłuch odbiorczy

Wynika on z degeneracji lub uszkodzeń ucha wewnętrznego (ślimaka), problemów z przewodzeniem impulsów nerwowych, w tym uszkodzenia nerwu słuchowego, ewentualnie innych obszarów mózgu, funkcjonalnie i anatomicznie powiązanych ze słyszeniem. W niedosłuchu odbiorczym chory lepiej słyszy niskie głosy i dźwięki o niskiej częstotliwości, a więc radzi sobie w rozmowach z mężczyznami, jest w stanie usłyszeć pukanie do drzwi lub kroki na drewnianych stopniach. Tony i dźwięki o wysokiej częstotliwości sprawiają mu natomiast trudności i zdarza się, że w tym wypadku występuje całkowite niesłyszenie dzieci, dzwonków elektronicznych, sygnałów alarmowych lub odgłosów natury, takich jak śpiew ptaków lub szum strumienia. Niekiedy niedosłuchowi odbiorczemu towarzyszy szereg innych, przykrych objawów w rodzaju bardzo silnych szumów usznych, czasem mylonych w pierwotnej diagnostyce z nerwicą lękową lub nierozumienia mowy, nasuwającego podejrzenia o afazję neurologiczną. Często osoba z niedosłuchem odbiorczym rozpoczyna swoją diagnostykę od pobytu w oddziale neurologicznym konsultując oczopląs, zawroty głowy prowadzące do zaburzeń równowagi z upadkami włącznie.

Niedosłuch mieszany

Jest najtrudniejszy w diagnozie i późniejszym leczeniu, gdyż jest on ściśle powiązany z zaburzeniami oraz zmianami chorobowymi układu przewodzącego dźwięk, a także problemami dysfunkcji ucha wewnętrznego. W tym przypadku objawy niedosłuchu bywają podobne zarówno do symptomów niedosłuchu przewodzeniowego, jak i odbiorczego.

Źródło: Strefasluchu.pl – aparat słuchowy

You might also like